Strony związane z hasłem 'dramat':

Sortuj po:

  • Filmy online »

    Freekino.pl – to jak sama nazwa wskazuje strona internetowa z nieograniczonym i całkowicie darmowym dostępem do ogromnej bazy filmowej, a w nie filmy i seriale online. Wszystko całkowicie za free i bez żadnych limitów, czy ograniczeń czasowych i ilościowych. Bardzo dobra jakość dźwięku i obrazu. Dokładne tłumaczenia tekstów obcojęzycznych na język polski. Do wyboru polskie napisy, lektor lub dubbing. Filmy online dostępne dla każdego, kto dokona rejestracji, Jest ona całkowicie darmowa i trwa tylko chwilę. Już nie będziesz mieć problemu z tym, że przegapiłeś odcinek swojego ukochanego serialu. Nie spotka cię także nuda w sobotni wieczór. Dzięki stronie freekino.pl obejrzysz wszystko co lubisz. Filmy sensacyjne dla mężczyzn, dla kobiet romans, a dla dzieci animowane i wiele innych gatunków filmowych podzielonych na kategorie. Jeśli chcesz, możesz pobrać film na swój komputer, również całkiem za darmo. Same największe hity filmowe na twoim własnym komputerze, za jednym kliknięciem myszki.

    Data dodania: 06 08 2010 · szczegóły wpisu »

  • Kabaret DKD - skecze kabaretowe. Organizacja imprez »

    Kabaret DKD (Doczekać Końca Dnia) - polski kabaret powstały w 1989 roku przy Teatrze Dramatycznym w Słupsku. Choć jego skład często się zmieniał, niezmiennie do dnia dzisiejszego pozostają w nim Grzegorz Gurłacz i Dariusz Gatniejewski - współzałożyciele kabaretu. Skład uzupełnia muzyk - Przemysław Osiński.W czasie swojego istnienia stworzyli około 35. premier, zagrali ponad 2500 przedstawień, odwiedzili z koncertami wszystkie kraje w Europie, w których istnieje Polonia.Kabaret DKD, to kabaret poszukujący wciąż nowych środków wyrazu, stąd też aktorzy wykorzystywali w swoich spektaklach elementy teatru lalek, najnowsze zdobycze techniki dźwiękowej, grali koncerty z Kwartetem Kontrabasowym i zrealizowali wiele innych pomysłów. Oprócz występów kabaretowych chętnie organizujemy imprezy firmowe z najnowszymi, jak i klasycznymi skeczami i piosenkami, także jako konferansjerzy.Na stronie utwory muzyczne, video do posłuchania, obejrzenia i pobrania. Nowości, zdjęcia i ciekawostki.Zapraszamy!

    Data dodania: 13 04 2011 · szczegóły wpisu »

  • Japoński Warszawa »

    Ustalenie genezy japońskiego teatru lalkowego, a także genezy samych lalek jest szalenie skomplikowane z powodu braku jednoznacznych wiadomości dotyczących tego tematu. Według jednej z teorii ich początków trzeba szukać pośród form importowanych na archipelag japoński, druga jednakże mówi o formie rodzimej rozwijającej się niezależnie od wpływów z Chin. Na poparcie pierwszej teorii przytacza się tezę, iż termin kugutsu (kukiełka), znaleziony w buddyjskim tekście z VIII wieku, jest podobny do greckiego słowa koukla i tureckiego kukla. Fonetyczne podobieństwo sugeruje, że sztuka lalkarska dotarła do Japonii z Azji Mniejszej poprzez Chiny, a następnie poprzez Koreę. Natomiast japońscy folkloryści, wskazując na słowa kugu, , a oprócz tego kugutsu występujące w dawnych nazwach chramów shintoistycznych, poddają ową teorię krytyce. W Japonii od najdawniejszych czasów lalki wykorzystywane zostały w różnorakich sztukach widowiskowych albo religijnych. Były to częściej sznurkowe marionetki lub lalki na kijach operowane przez jedną osobę na przenośnej scenie. W Chinach w X wieku występowały już lalki mechaniczne i choćby wiadomo, że wiele sztuk dotarło do Japonii, nie wzbudziły większego zainteresowania. Początków teatru lalkowego, czyli ningy? j?ruri, powinno się szukać mniej więcej tysiąca lat temu. Mianowicie w ówczesnej Japonii, wędrowni kuglarze urządzali przekazania lalkowe. Na początku organizowali je na ulicach albo chodzili od lokalu mieszkalnego do lokalu, lecz wkrótce sekta buddyjska j?do zatrudniła ich, ażeby przynosili rozgłos świątyniom. Niektórzy z tych lalkarzy używali miniaturowych scen zawieszonych na szyi. Przy pomocy jednej marionetki przedstawiali historię którejś z popularnych świątyń lub bóstwa buddyjskiego. Później przedstawienia te zostały połączone z recytacją sekky? - kazań buddyjskich. Podobno pod koniec XVI wieku lalki zostały także używane przez kurtyzany w okolicach Kobe i ?saki, które przy ich pomocy zabawiały własnych kontrahentów. Istnieje też podanie o kapłanie sinto zwanym D?kumb? z Nishinomiyi, który w celu uspokojenia morza modlił się do boga Ebisu (patrona rybaków). Niestety, po śmierci D?kumb? morze znów stało się burzliwe. Wówczas mnich Hyakuday? zrobił lalkę przypominającą zmarłego kolegę i naśladując jego głos modlił się z dobrym skutkiem w tej samej sprawie. Prędko rozeszła się wieść o utalentowanym lalkarzu, dzięki czemu mnich przybył do stolicy w celu wystąpienia w pałacu cesarskim. Zademonstrowanie okazało się sukcesem, co z kolei zaowocowało nowym misją polegającym na pacyfikowaniu bóstw w różnorakich prowincjach kraju W trakcie jednej z wypraw Hyakuday? zmarł we wsi Sanj? na wyspie Awaji, gdzie tubylcy zainteresowali się jego umiejętnościami. Japoński teatr lalkowy w formie obecnej powstał pod koniec XVI wieku w wyniku połączenia trzech odrębnych form artystycznych: narracji j?ruri, sztuki lalkarskiej, a ponadto muzyki wykonywanej na samisenie. W połowie XV wieku popularnością cieszyła się historia o księżniczce J?ruri - J?ruri hime monogatari. Dzięki niej gatunek zyskał nazwę ningy? j?ruri używaną wymiennie z obecną nazwą buraku, , a ponadto były wprowadzone zmiany do dotychczasowych typów narracji. Od czasu narodzin teatru szukano również sposobu na udoskonalenie techniki manipulacji, a dodatkowo mechanizmu samych lalek. W dużym stopniu przyczyniła się do tego rywalizacja pomiędzy teatrami Takemotoza i Toyotakeza. Punktem przełomowym natomiast okazała się premiera w 1703 r. Sonezaki shinj? (Samobójstwo kochanków z Sonezaki), dramatu obyczajowego autorstwa Chikamatsu Monzaemona (1653-1725). To właśnie wówczas animatorzy ukazali się publiczności stając się całkowicie widoczni.9 Uprzednio, najczęściej lalki były poruszane, , od dołu" przez jednego animatora, schowanego za przepierzeniem przodu sceny. Istnieją jednak dowody na to, że przed przełomowym rokiem, czyli 1734 r., kiedy słynny operator i scenarzysta teatru lalkowego Yoshida Bunzabur? (? - 1760) opracował sposób manipulacji lalkami przez trzy osoby, tzw. Sanninzukai, zdarzało się, że lalka była animowana w taki sam metodę. Wydana w erze J?ky? (1664 - 1687) oraz w pierwszych latach ery Genroku (1688 - 1703) Yakusha ezukushi (Zbiór podobizn aktorów) zawiera rycinę Sekky? magoshiroza, gdzie dwie lalki animowane są przez dwie albo trzy chłopcy i dziewczęta. Dwuznaczność ilustracji dopuszcza dwie interpretacje podziału obowiązków między operatorami. Interpretacja pierwsza: jedna osoba porusza obydwoma ramionami lalki, do funkcji drugiej trzeba głowa, trzecia natomiast zajęta jest nogami. Interpretacja druga: jeden z operatorów porusza głową i ramionami, w trakcie gdy drugi utrzymuje ciało lalki w pozycji pionowej. Jednakże podział prac ukazany na owej ilustracji różni się od tego, co nazywamy na

    Data dodania: 24 12 2009 · szczegóły wpisu »